خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر حسن و دلبری بتو مهپاره داده اندچشمی بماهم از پی نظاره داده اند
۲
آندم که خورده اند دو لعل تو خون مایک جرعه هم بنرگس خونخواره داده اند
۳
ما کشته توایم و ترا از برای مااین نخل قامت و گل رخساره داده اند
۴
آن ساقیان که باده مقصود میدهندخون دلی بعاشق بیچاره داده اند
صفحهٔ ۱ از ۲