خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قومی نشسته با تو و می نوش میکنندقومی برون در سخنی گوش میکنند
۲
من خود هلاک آنکه ز دورت نظر کنممردم خیال بوسه و آغوش میکنند
۳
آه و فغان بر آرم از این سنگدل بتانزین جورها که با من خاموش میکنند
۴
من آن شهید غرقه بخونم که چون مگسخیل فرشته بر سر من جوش میکنند
صفحهٔ ۱ از ۲