خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک دین بهر تو چون عاشق مسکین ندهدکفر باشد که برای تو کسی دین ندهد
۲
رسم عادت بهل ایخواجه که افتاده عشقترک معشوق پی ملت و آیین ندهد
۳
دست در دامن گل زن که خس و خار چمنگر صدش آب دهی سنبل و نسرین ندهد
۴
هم می کوثر و هم آب عنب جوی که دوستنه کریمی است که گر آن ندهد این ندهد
صفحهٔ ۱ از ۲