خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود عاشق کسی کز سوختن غمگین بودعاشق آن باشد که چون پروانه در آتش رود
۲
کور کن ایگریه بی یارم که چون یعقوب چشمکور بهتر زانکه بی یوسف بعالم بنگرد
۳
بهر کام دل اگر بر جان نشانی نخل عشقغیر بار دل عجب گر میوه یی بارش بود
۴
عاشقی تلخ است و مارا تلخ تر کان نوش لبمی خورد با غیر و از غیرت دل ما خون خورد
صفحهٔ ۱ از ۲