خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بسکه گرد رهت جان عاشقان داردنسیم کوی تو پیوسته بوی جان دارد
۲
دو نرگس تو ز مژگان بصد زبان در حرفچرا چه غنچه لبت مهر بر دهان دارد
۳
بسینه دل که طپید از خیال غمزه توکبوتری است که شاهین هم آشیان دارد
۴
بکوی عشق زیان هرچه میشود سودستکسی که سود طمع میکند زیان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲