خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اطیفه عجب از غمزه نرگست دادندکه عالمی کشد و خاطری برنجاند
۲
خراب مستی آن عاشقم که در گامشچو جرعه یی بفشانند جان برافشاند
۳
ز باد فتنه میان من و فرج گرد استسفال باده بیاور که گرد بنشاند
۴
به خاک میدکده تنها نه من فرو ماندمکه صدهزار چو قارون بخود فروماند
صفحهٔ ۱ از ۲