خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل می‌کنداز جمال گل قیاس حال بلبل می‌کند
۲
هر کرا چون کوهکن بار غم از شیرین‌لبی استلاجرم گر کوه غم باشد تحمل می‌کند
۳
پاکبازان از صفا آیینه‌اند و مدعیصورت آلودهٔ خود را تخیل می‌کند
۴
عاشقی کز زُهره‌رویان دل به وصل آلوده کردگر ملک باشد که عشق او تنزل می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲