خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که آگه ز دل سوخته من باشدبخدا رحم کند گر همه دشمن باشد
۲
آفتابا، نفسی خانه من روشن کنچند گوشم به در و چشم به روزن باشد
۳
برق رخسار بتان گر همه عالم سوزدچه غم آنرا که چو من سوخته خرمن باشد
۴
گر بود ساقی گلچهره چه حاجت بچمنگل بدست ر که عالم همه گلشن باشد
صفحهٔ ۱ از ۲