خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق دلریش را زخم تو مرهم دهدمرده دلانرا شفا عیسی مریم دهد
۲
صید خودم از چه کرد چشم تو کز من رمیدآهوی چشم خوشت بازی آدم دهد
۳
صد گل راحت دمد از پی هر خار غمناله ز زخمی مکن کانهمه مرهم دهد
۴
تلخی غم عاقبت کام تو شیرین کندآنکه می تلخ داد نقل وفا هم دهد
صفحهٔ ۱ از ۲