خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادمان از وصل جانان بخت ما هرگز نبودعاشقان را بخت و خوبان را وفا هرگز نبود
۲
با هزاران دوستی بیگانه از ما شد سگتبی وفا، گویی که با ما آشنا هرگز نبود
۳
دور باشد از محبت گر بنالیم از بلاهر که زد لاف محبت بی بلا هرگز نبود
۴
دوستان کشتن بود رسم تو ورنه پیش ازیندر میان دوستان رسم جفا هرگز نبود
صفحهٔ ۱ از ۲