خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس عشوه خونخواری او را نشناسدکس دشمنی و یاری او را نشناسد
۲
از بسکه رخ از عربده افروخته چون گلکس مستی و هشیاری او را نشناسد
۳
درمان دل خسته بعمدا نکند یارآن نیست که بیماری او را نشناسد
۴
بیداری چشم از غم دل بود همه شبدل چون حق بیداری او را نشناسد
صفحهٔ ۱ از ۲