خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که ماه ابروی آن شوخ کم نمودروزی بما گذشت که صد سال غم نمود
۲
در سینه تخم مهر چه حاصل دهد که بختاز زخم ناخنم همه داس ستم نمود
۳
جان بخشدت سگم چو قدم بر سرم نهدمارا سگ تو هم قدم و هم کرم نمود
۴
تا یافتیم پایه معراج نیستیراه هزار ساله بما یک قدم نمود
صفحهٔ ۱ از ۲