خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بقرار یک نظر دل ز تو چون کنار گیردتو مگر بجان در آیی که کسی قرار گیرد
۲
تو چنین بخون عاشق چو می شبانه نوشیبصباح حشر ترسم که ترا خمار گیرد
۳
بکشی به جورم آنگه بکشی به دار عبرتبتوهر که عشق ورزد زمن اعتبار گیرد
۴
تو بلطف آب خضری من اگر چه تشنه سوزمنزنم نفس مبادا که دلت غبار گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲