خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افغان که درد ما بدوا کم نمی شودتا بیش میشود غم ما کم نمی شود
۲
پاکیزه دل چو آینه یی ای فرشته خویزان است کز رخ تو صفا کم نمی شود
۳
آبش مگر ز چشمه خورشید داده اندسرو ترا که نشو و نما کم نمی شود
۴
از حد مبر جفا که وفایی که با من استاز صد هزار جور و جفا کم نمی شود
صفحهٔ ۱ از ۲