خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو غنچه گرچه لبت مهر بر دهان داردز غمزه نرگس شوخ تو صد زبان دارد
۲
ز بسکه باد برد جان عاشقان ز غمتنسیم کوی تو پیوسته بوی جان دارد
۳
کمال حسن کند اقتضای بد مهریگمان مبر که کسی یار مهربان دارد
۴
بسینه دل که طپید از خیال غمزه توکبوتری است که شاهین هم آشیان دارد
صفحهٔ ۱ از ۲