خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که فکر از برق آه عاشق مسکین کندتکیه کی بر بیستون چون صورت شیرین کند
۲
گر ز ناکامی بپای شمع خود پروانه سوختکام او این بس که شمعش گریه بر بالین کند
۳
کی دعا فریادرس گردد چو دشمن گشت دوستگر دعا گوید مسیح و جبرییل آمین کند
۴
باز میخواهد که گردد مهربان با ما ولیچرخ بد مهر از حسد مشکل که ترک کین کند
صفحهٔ ۱ از ۲