خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تاب آتش غم سینه چاک خواهم شدبیار باده وگرنه هلاک خواهم شد
۲
اگرچه شکرت آلوده نیست ای ساقیچون لب نمب نهی اندیشه ناک خواهم شد
۳
سرم که خاک رهت نیست بهر خدمت توستوگرنه عاقبه الامر خاک خواهم شد
۴
کنون که پده ز ناز من برافکندیبسجده پیش تو بی ترس و باک خواهم شد
صفحهٔ ۱ از ۲