خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم باد بهارم بهوش می آردنوای فاخته خونم بجوش می آرد
۲
گل امید نخواهد شکفت دل خوشدارکه این پیام به گوشم سروش می آرد
۳
خجل ز موی سفیدم که مو کشان بازمز خانقه بدر میفروش می آرد
۴
صبا حدیث تو میگفت و بلبل افغان کردخراش این سخنم در خروش می آرد
صفحهٔ ۱ از ۲