خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رقیب از رشک من هر لحظه در خارها داردکه آن یوسف رخ از شوخی بمن آزارها دارد
۲
مرا چون بید بنماید بغیر و زیر لب خنددمن از آن خنده میابم که با من کارها دارد
۳
بهرجاییکه بنشیند چو خیزد دامن افشاندکه میداند ز مژگانم بدامن خارها دارد
۴
نگویم با پری ماند پری را من کجا دیدمهمی بینم که نقشی بر در و دیوارها دارد
صفحهٔ ۱ از ۲