خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم و فرح بمن می پرست میگذردکه در دو صاف جهان هر چه هست می گذرد
۲
نه آنچنان گذرد عیش ما که میخواهیمولی بهمت رندان مست می گذرد
۳
چو بخت نیست به شیرین کجا رسد فرهاددرین معامله کی زوردست می گذرد
۴
دلم چو غنچه ازان گل چه طرف بر بنددکه چون نسیم بقصد شکست می گذرد
صفحهٔ ۱ از ۲