خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکندمی طرب چه خورد گشت باغ را چکند
۲
کجا فراغ بود بی رخ تو عاشق راوگر فراغ بود هم فراغ را چکند
۳
به نوبهار نشاط است باغ و صحرا خوشخزان رسیده غم باغ و راغ را چکند
۴
دماغ کشته غم را بخور عود چه سودشنید غمزده عطر دماغ را چکند
صفحهٔ ۱ از ۲