خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه مفلس گشت رسوای خلایق می‌شودآه از آن رسوایی دیگر که عاشق می‌شود
۲
در زبان و دل خلافی نیست عاشق را چو شمععشق چون آمد زبان و دل موافق می‌شود
۳
بگذار عالم چو عیسی تا بود قدرت بلندزان که این کاری‌ست کز ترک علایق می‌شود
۴
دانه تسبیح زاهد کی برد از رهممرغ چون باری به دام افتاد حاذق می‌شود
صفحهٔ ۱ از ۲