خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا از دوریت تا کی صبوری کار خواهد بوداگر حال این بود کارم بسی دشوار خواهد بود
۲
چنان باز است در راه تو ای خورشید چشم منکه تا صبح قیامت دیده ام بیدار خواهد بود
۳
به بیماری کشید از هجر تو کارم تو خود دانیکه هر کوبی تو ماند لاجرم بیمار خواهد بود
۴
بهار حسن گلرویان دوروزی بیشتر نبودتو باید سر و من باشی کزین بسیار خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۲