خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دلت آینه صورت مقصود بودهر چه مقصود تو باشد همه موجود بود
۲
در محبت غرضی گر بود آلوده دلی استحیف باشد که محبت غرض آلود بود
۳
دیر حاصل شود از نخل قدت میوه دلبقیامت هم اگر وعده کنی زود بود
۴
مشکل این است که میسوزدم از دود درونلعل نارسته خطت کاتش بی دود بود
صفحهٔ ۱ از ۲