خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذوق دیدار تو در جان بلاکش باشدراحت کعبه پس از زحمت ره خوش باشد
۲
حاجت سوختنم نیست چه دورم ز لبتماهی از آب چه شد دور در آتش باشد
۳
با پریشانی خود شادم از آن میترسمکه ز من طبع شریف تو مشوش باشد
۴
دیدهٔ پاک من اندیشه ز دوزخ نکندغم از آتش نخورد سکه چو بیغش باشد
صفحهٔ ۱ از ۲