خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خاک رهم عشق بر افلاک برآردچون ذره مرا مهر تو از خاک برآرد
۲
تا رفت گل روی تو از گلشن چشمممژگان در چشم از خس و خاشاک برآرد
۳
شبها بسر خاک شهیدت نه چراغ استآهی است که او از جگر چاک برآرد
۴
از آه من آسوده نباشد ملایککاین آتش دل دود ز افلاک برآرد
صفحهٔ ۱ از ۲