خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گرددبغرقاب غمم زین بحر یارب زود برگردد
۲
جراحتها که از تیرت مرا در سینه چاک استبناحق میخراشم دمبدم تا تازه تر گردد
۳
چنین کافتاده ام دور از تو اینم زنده میداردکه هر جا بنگرم شکل توام پیش نظر گردد
۴
سمند خویش اجولان مده جز پیش مشتاقانکه گر گردی برآید عاشقان را تاج سر گردد
صفحهٔ ۱ از ۲