خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل می‌کنداز جمال گل قیاس حال بلبل می‌کند
۲
هرکه را چون کوهکن لعل لب شیرین هواستبار کوه غم به یاد او تحمل می‌کند
۳
عاشقی کز زهره‌رویان دل به وصل آلوده کردگر ملک باشد که عشق او تنزل می‌کند
۴
در دل پاکان که از روی صفا آیینه استمدعی ناپاکی خود را تعقل می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲