خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کندنم کشید از خون ما کس تکیه بر آن چون کند؟
۲
سر فرو بر در می و رندی که از مکر جهاندر زمین خواهی فرو رفتن گرت قارون کند
۳
ناله کم کن ایدل از دردش و گر نالی چو نیناله یی باری که دردی از دلی بیرون کند
۴
آتش ما گر بود در جان مجنون همچو شمعمرغ نتواند که منزل بر سر مجنون کند
صفحهٔ ۱ از ۲