خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی شود سرو من آگه ز دل افکاری چندتا چو گل در ته پا نشکندش خاری چند
۲
چون گل از پرده برون آی و مبین لاله صفتخانه آتش زده سوخته زاری چند
۳
ایکه با همنفسان روز و شبی میخوارهنفسی نیز بر آور به جگر خواری چند
۴
روز و شب قصد رقیبان تو آزار دل استبجز این هیچ ندانند دل آزاری چند
صفحهٔ ۱ از ۲