خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقان گردم گرم از دل غمناک زنندگلرخان غنچه صفت جامه بتن چاک زنند
۲
باشد ای گل که ببرق کرم از ممکن غیبآتش تفرقه یی در خس و خاشاک زنند
۳
ازره غمزدگان سنگ ملامت برگیرتا شهیدان تو چون سبزه سر از خاک زنند
۴
عاشقانی که نشویند بخونابه نظرشرمشان باد که لاف از نظر پاک زنند
صفحهٔ ۱ از ۲