خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این جوانمردی که پیر میفروشان میکندخرقه پوشانرا مرید درد نوشان میکند
۲
هیچ میدانی که آسوده است در بازار عمرآنکه نقد وقت صرف میفروشان میکند
۳
هوش زاهد گم شد از دود چراغ مدرسهبرق می روشن چراغ تیز هوشان میکند
۴
گر بسر رفت آب چشم از سوز دل عیبم مکنکاتش غم همچو دیگم سینه جوشان میکند
صفحهٔ ۱ از ۲