خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر میل تو جان سوزس عشاق نمی بودجان همه عالم بتو مشتاق نمی بود
۲
بر آینه رویان نظرت گر نفتادییکصورت مطبوع در آفاق نمی بود
۳
گر شمع رخت عکس بگردون نفکندیقندیل مه و مهر درین طاق نمی بود
۴
وصل تو اگر کام دل خلق نمیدادناکامی هجر تو بما شاق نمی بود
صفحهٔ ۱ از ۲