خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگرتا به امروز چه دیدیم که بینیم دگر
۲
تو جفا کار شدی ما ز وفا سیر شدیمتو چنان گشتی و ما نیز چنینیم دگر
۳
جای ما نیست بکوی تو گذشتیم از آنگر بود خلد برین هم که براینیم دگر
۴
دست کوتاهی از اینگونه که ما رندان راستجز گل حسرت ازین باغ چه چینیم دگر
صفحهٔ ۱ از ۲