خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبل بگشا بر گل و سروت به خرام آرمرغ دل ما را ز عدم باز بدام آر
۲
تا کی بمراد دل خود صبح کنی شامصبحی بمراد دل ما نیز بشام آر
۳
لب بر لب جامی و مرا جان بلب از غمجانم بلب خویش بجای لب جام آر
۴
یکبار لب آور که ببوسم بهمه عمراین باده جانبخش نگویم که مدام آر
صفحهٔ ۱ از ۲