خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معلم، آن گل نو را به خار و خس مگذارچو با منش نگذاری به هیچکس مگذار
۲
رخی که از دم گرمم چو شمع روشن گشتبه آه سرد رقیبان بوالهوس مگذار
۳
نسیم گلشن او عطر هر دماغ مکنمرا چو بلبل محروم در قفس مگذار
۴
ز نخل قامت او دست غیر کوته دارچه جای او که مرا نیز دسترس مگذار
صفحهٔ ۱ از ۲