خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بی تو روزم از شب غم جانگدازترشب از هزار روز قیامت دراز تر
۲
شمشاد و سرو اگرچه سرافراز عالمندنخل قد تو از همه شد سرفراز تر
۳
بیچاره کرد عشق توام گرچه پیش ازیناز عقل من نبود کسی چاره سازتر
۴
ساقی بیار باده که آن ترک تند خودر مستی از فرشته بود دلنواز تر
صفحهٔ ۱ از ۲