خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم پریشان سازم از مستی چو زلف پرخمشتا پریشان تر شوم ز آشفتگیهای غمش
۲
من طبیب عشقم و دانم دوای دل نکوزخم دل هردم ز داغی تازه باید مرهمش
۳
اشک گرم عاشقان هر قطره بحر آتشی استبلکه باشد بحر آتش قطره یی از شبنمش
۴
من نه آنمردم که ترسم از هلاک خویشتنگر اجل سستی کند دامن بگیرم محکمش
صفحهٔ ۱ از ۲