خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یار مکن ناله و لب بسته ز غم باشگر همنفس آیینه یی حاضر دم باش
۲
در پرده ناموس محبت نتوان یافتناموس خود آتش زن و چون شمع علم باش
۳
در عشق فراغت طلبی همت پست استمارا سر راحت نبود گو همه غم باش
۴
خوشباش اگرت چهره بخون سرخ کند یارهر رنگ که مقصود دل اوست تو هم باش
صفحهٔ ۱ از ۴