خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر تو جان طلبی جان در آستین دارموگر سرم سر تسلیم بر زمین دارم
۲
نعیم جنت و عیش جهان کمست بهممن از توهم آن دارم و هم این دارم
۳
گرم فرشته چو آدم کند سجود رواستکه خاکپای تو از سجده بر جبین دارم
۴
مکش چو صید تو گشتم کز ابروی خوبانکمان فتنه ز هر گوشه در کمین دارم
صفحهٔ ۱ از ۲