خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوروزی ازین ما بفراغی ننشستیمبا لاله رخی گوشه باغی ننشستیم
۲
مردیم بتاریکی و تنهایی هجرانیکشب به مهی پیش چراغی ننشستیم
۳
ما سوختگان را چه فتادست که هرگزبی دود دل و آتش داغی ننشستیم
۴
ماییم درین صیدگه از غایت دوریآن کشته که در وصله زاغی ننشستیم
صفحهٔ ۱ از ۲