خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تاچند وصل روی تو ایمه طلب کنیمروزی بدود دل ز فراق تو شب کنیم
۲
تا چند جام لعل نهد لب بلب مراما کاسه های دیده ز خون لب بلب کنیم
۳
مارا که دل چو غنچه ز محنت شکسته اندبا دلشکستگی چه هوای طرب کنیم
۴
دور از قد تو چو نخل تو گرییم خون دلچندانکه خار بادیه نخل رطب کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲