خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد من کردی من از بخت این زیادت یافتمتا چه نیکی کرده بودم کاین سعادت یافتم
۲
یکسخن گفتی و صد امید پیدا شد مراکز نسیم این سخن بوی ارادت یافتم
۳
ناله من کرد گویا این که پرسیدی زمنکز تو این پرسش خلاف رسم و عادت یافتم
۴
گر سجودت میکنم محراب ابرو خم مکنزانکه من این بت پرستی از عبادت یافتم
صفحهٔ ۱ از ۲