خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی بغیر گویی من چشم و گوش باشممن هم زبان برآرم تا کی خموش باشم
۲
من خاک آستانم گر مدعی غلامستاین خاکساریم به کان خود فروش باشم
۳
گر زیر خاک چون خم خشت از سرم بر آریبینی کز آتش دل چون می بجوش باشم
۴
خواهم که پیش خلقت مستانه ره بگیرملیکن تو چون بیایی من کی بهوش باشم
صفحهٔ ۱ از ۲