خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو عیش کن بفراغت که من سپند توامبسوز آتش دل دفع هر گزند توام
۲
غبار دیده بر گرد رهگذارت از آنگشاده چشم براه سم سمند توام
۳
دل کباب مرا نیست غیر گریه تلخز بسکه سوخته لعل نوشخند توام
۴
شراب تلخ چنانم کجا برد از هوشکه تلخی سخنی از لب چو قند توام
صفحهٔ ۱ از ۲