خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سایه صفت ز ماه خود میل وصال میکنمسایه کجا و مه کجا فکر محال میکنم
۲
گر تو بکشتنم خوشی زندگیم حرام بادتیغ بکش که خون خود بر تو حلال میکنم
۳
خواه که سوزیم ز غم خواه که خون کنی دلمشکر غمت بخوشدلی در همه حال میکنم
۴
بردرو بام آن پری بر مزن ایفروشته پرور نه ببرق غیرتت بی پر و بال میکنم
صفحهٔ ۱ از ۲