خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از برون چون مگس آلوده بشهد هوسیموز درون با ملک سدره نشین همنفسیم
۲
گرچه در باغ جهان مرغ دل ما ننشستچاره صبر است و تحمل که اسیر قفسیم
۳
گلبن گلشن قدسیم بر اهل نظرگرچه در چشم خسان خوار تر از خار و خسیم
۴
نام ما را بشمار سگ او کس نگرفتهر کجا ذکر سگ یار بود ما چه کسیم
صفحهٔ ۱ از ۲