خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منعت از همنفسان چند بصد پند کنممن که خود دلشده ام منع کسان چند کنم
۲
بیوفایی مکن از دوری من حمل که منگر کنار از تو کنم بهر زبان بند کنم
۳
جای دوری بود از رشک رقیب تو ولیچون زیم بیتو و خود را بچه خرسند کنم
۴
بیتو در صبر زیم عمری و باز آنهمه صبرصرف یکخنده آن لعل شکر خند کنم
صفحهٔ ۱ از ۲