خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بسکه خار ملامت کشیده دامانممیان خار ملامت چو چشم حیرانم
۲
چو خاک پات نیم آب زندگی چکنمبه خاکپای تو کز زندگی پشیمانم
۳
مپرس حال پریشان ببین که زلف تراصبا چگونه پریشان کند پریشانم
۴
کجاست خضر سعادت که من ز بخت سیاهاسیر ظلمتم و چاره یی نمیدانم
صفحهٔ ۱ از ۲