خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو در چمن چو نباشی گل و سمن چکنمکجا برم گل و نظاره چمن چکنم
۲
گل آتشی است پی سوز عاشقان بیتومنش بدامن و در جیب پیرهن چکنم
۳
ز گشت باغ بیاران گرم شکیبد دلدمی که هرکس و یاری شوند من چکنم
۴
گرفتم آنکه فریب دل از جدایی توز بوی گل بتوان داد خویشتن چکنم
صفحهٔ ۱ از ۲